---wie ben ik?---

Mandy Van Passel

Hallo, mijn naam is Mandy. Ik ben een gelukkig getrouwde mama van 31 jaar oud. Heel mijn leven lang ben ik een creatieve ziel geweest. Op mijn 3 jaar startte ik met dansen en naast de dansvloer zag je me nooit zonder potlood in mijn hand. En eigenlijk is er nog niet veel veranderd, hihi!

Ik hou ervan om vanuit het niets iets moois te creëren. Dit kan louter in mijn ééntje, maar het liefst werk ik samen met anderen. Door anderen hun input, heb ik altijd het gevoel dat het resultaat méér geworden is dan als ik het in mijn eentje had gedaan. Men zegt toch niet voor niets “Met twee weet je meer dan alleen”.

Kortom, ik heb een groot hart voor al wat ik doe en voor iedereen die erbij betrokken is. Alsook een enthousiasme waardoor ik steeds uitkijk naar een nieuwe uitdaging. Dat zal je wel vlug merken tijdens (hopelijk) onze eerste brainstormsessie ;)

--- hoe het begon ---

Eigenlijk ben ik begonnen door net dezelfde reden waarom jij nu op deze website bent terecht gekomen :) Ik was al grafisch ontwerper in een reclamebureau, maar met de komst van onze kleine man vond ik in al die catalogussen nooit helemaal wat we zochten, niets wat ‘ons’ echt kon weergeven. Al lachend zei mijn hubby “Waarom maak je het dan zelf niet?”. Zo ben ik er eigenlijk mee begonnen, en ik ben er nooit meer mee gestopt, haha!

Het begon eerst met ontwerpjes voor onszelf (zie hiernaast), daarna voor vrienden, dan voor vrienden van vrienden, enzovoort. Intussen ben ik al 5 jaar bezig en geniet ik nog elke dag van de verschillende opdrachten!

--- vanwaar de naam? ---

Het liedje ‘Lady in Red’ van Chris De Burgh heb ik altijd een prachtig nummer gevonden. Een ‘lady’, dansend in’t rood (ikzelf ben roodharig)... Een herkenbaar beeld voor mij ;)

Wanneer Tristan geboren was, had hij helaas veel last van allerlei kwaaltjes, waardoor we lange nachten hadden met weinig slaap. Urenlang hebben we onze kleine man gewiegd doorheen de woonkamer in de hoop dat hij eindelijk slaap zou vinden. Op één van deze avonden was hij niet stil te krijgen. Ter variatie van ‘In een klein stationnetje’ en ‘Slaap, kindje, slaap’, begon ik mijn eigen versie van ‘Lady in Red’ te zingen, namelijk ‘Baby in Red’. Plots hield Tristan op met huilen en keek me aan, glimlachte, sloot dan zijn oogjes en viel in een diepe slaap.

Nooit zal ik dat moment vergeten :)

--- en nu? ---

Ondertussen blijf ik oefenen en leren! Een mens is immers nooit volleerd, toch? Ik probeer me te omringen met getalenteerde artiesten om zo de kneepjes van ’t vak op te pikken. Zo krijg ik af en toe de kans om te gaan modeltekenen tussen grote tekenaars zoals Jan Bosschaert, Steve Van Bael, Serge Baeken en vele anderen. Daarnaast observeer ik de tekentechnieken op signeerbeurzen, zoals bij Mario Boon bijvoorbeeld of bewonder ik de eerste werken van mijn kinderidolen zoals Marc Sleen.

Benieuwd wat morgen weer zal brengen!